ผมกำลังนั่งกระวนกระวายหายใจไม่ทั่วท้อง

แววตาเร่งร้อน กังวลที่ผมได้เห็นเมื่อเช้า  ทำเอาผมไม่เป็นทำอะไร

จะคิดงานก็คิดไม่ออก  ดีว่าไม่ใช่งานเร่งด่วนอะไร

.

ผมเป็นห่วงเธอ หญิงสาวข้างห้อง

.

.

ผมคงกำลังตกหลุมรักเธอ

ไม่สิ

ตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็นตะหาก

.

บ่ายวันเสาร์อันเงียบเหงา

เสียงตึงตังก่อกวนความสงบ ข้างๆห้องผม

ห้องที่ไม่มีคนอยู่

.

ผมหยิบอาวุธที่ใกล้มือที่สุด

.

.

พู่กัน

จะเล่นเสียบทะลุ มั้ย ...คงไม่เหมาะ

.

ตลับเมตร

ถ้าเขวี้ยงพลาดหละ

.

ไม้เบสบอล

กระชับมือ ตีสะดวก

.

.

ประตูห้องข้างๆถูกแง้มไว้อย่างจงใจ

กล่องใส่สิ่งของมากมายวางระเกะ ระกะอยู่

หน้าต่างบานใหญ่ริมระเบียงถูกแง้มให้ลมเข้าเบาๆ

.

บ่ายวันเสาร์  มีสีสวยอย่างประหลาดใจ

หญิงสาวที่หันหลังให้ผม

ผมของเธอปลิวเบาๆ แสงแดดส่องผ่านเส้นผมที่ไหวตามแรงลม

.

ทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่ง

เมื่อเจ้าของดวงตากลมโตเศร้าสร้อย จ้องมองมาทางผม

.

ไม้เบสบอลที่อยู่ในมือ  ที่เงื้อมือขึ้นเตรียมตีอย่างเต็มที่

ผมจึงเปลี่ยนมาใช้เป็นอุปกรณ์บิดออกกำลังกาย ไว้แก้เก้อได้ทันพอดี

.

เธอพึ่งจะย้ายมาอยู่ห้องข้างๆผม

ผมเสนอตัวเข้าช่วยเธอโดยไม่ลังเล

เธอว่าไม่เป็นไร  แต่ผมก็อยู่ช่วยเธอจนเสร็จ

.

จู่ๆเธอหัวเราะ

บอกว่าตอนนี้สภาพของผมและเธอ เหมือนแมวตกถังขี้เถ้า

ผมไม่เข้าใจ  

แต่รอยยิ้มของเธอ  ทำให้ผมหัวเราะตาม

.

เธอให้ผมไปเตรียมตัวอาบน้ำ  จะเลี้ยงข้าวเย็นเป็นการตอบแทน

ดีเหลือเกิน

มื้อเย็นที่ไม่ต้องเหงาอีกหนึ่งมื้อ

.

.

เราพูดคุยกันอย่างถูกคอ

อาหารธรรมดาก็อร่อยได้เพราะดวงตาคู่นั้น

.

เธอสังเกตเห็นรอยสีน้ำมันบนเสื้อผม

เธอเองก็ชอบวาดรูป  เธอเป็นสถาปนิก

ผมหัวเราะ มิน่าเราถึงได้พูดคุยกันได้ถูกคอนัก

ผมเป็นจิตรกร 

.

.

.

จากนั้น  ผมแอบมองเธออยู่เงียบๆ

.

ใครจะโชคดีเท่าผม  

ที่ได้เห็นผิวหน้าเปลือยเปล่า ปราศจากเครื่องสำอางค์ของเธอ

ทำให้ผมใจเต้นแรงไม่น้อย

.

ผมชอบมือของเธอ เมื่อนำฝักบัวมารดต้นไม้ริมระเบียง

ผมชอบเส้นผมของเธอ ที่คลอเคลียอยู่บนไหล่

ผมชอบดวงตากลมโตหม่นเศร้าคู่นั้น

ผมชอบน้ำเสียงเธอยามฮึมฮำเพลง  ระหว่างอาบน้ำ

ผมชอบเพลงที่เธอเปิด

.

.

.

.

.

เห็นทีวันนี้ คงไม่มีงานชิ้นไหนๆหลุดไปจากมือผมแน่ๆ

สมองไม่แล่นเอาเสียเลย

งานภาพประกอบหนังสือ  ที่ผมคิดโครงสร้างนำเสนอไว้แล้ว

แต่วันนี้ อะไรก็ไม่กระเตื้องเลย

.

เมื่อเจ้านายเห็นผมนั่งกุมขมับอยู่เช่นนั้น

ท่านเอามือมาแตะไหล่ผม

"วันนี้กลับไปพักก่อนก็ได้นะ"

.

.

ขอบคุณครับ เจ้านายที่แสนน่ารัก

ผมจะได้ถือโอกาสไปดูแลเธอด้วย

.

.

ผมห่วงเธอเหลือเกิน

.