ผมมานั่งรอเธอที่ห้องด้วยใจจดจ่อ
อย่างน้อยเมื่อครู่ สีหน้าอิดโรยของเธอ ก็มีรอยยิ้มเจือมาบ้างแล้ว
.
มื้อเย็นที่ไม่ต้องเหงาอีกหนึ่งมื้อ
.
.
เสียงเคาะประตูดังแล้ว
.
ผมต้องตกใจเมื่อเปิดประตูออกไป
เหมือนพบนางฟ้าอยู่หน้าประตู
.
เธอยิ้ม
เธอสวมเสื้อสีขาวพื้น รับกับกางเกงขาสั้นสีขาวเช่นกัน
มันธรรมดามาก แต่....
น่ารักมาก
.
.
เราลงไปทานข้าวเย็นพร้อมกัน
หัวใจของผมพองฟูเหมือนข้าวโพดคั่ว
พองๆ ฟูๆ แล้วดีดตัวดึ๋งๆออกมาข้างนอก
.
.
.
แล้วมันก็กลับแฟบลงอีกครั้ง เมื่อถึงชั้นล่าง
.
เมื่อเธอเห็นชายใส่แว่นสีน้ำเงินเข้ม รอเธออยู่
.
