ปกติเวลาเขียนเรื่องสั้น จะไม่ได้บอกว่า
จะเขียนแล้วนะ หรือ จบแล้วนะ
เพียงต้องการให้เข้าใจกันต่อไปเอง
.
ในพื้นที่แห่งนี้จะมีทั้ง บันทึก เรื่องสั้น เรื่องเล่า
แหะๆ ไม่ค่อยชอบบอกแบบนี้เลย มันซื่อเกินไป
ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจ เรื่องที่ท่านพึ่งอ่านจบลงไปนั้นเป็นเรื่องจากจินตนาการ
รู้สึกผิดที่ทำให้ท่านเสียเจตนาในการให้กำลังใจ ตัวละครนั้นๆ
(เพราะคิดว่าตัวละครคือเรื่องจริง)
เปลี่ยนมาให้กำลังใจ ว่าเมื่อไรมันจะเขียนจบดีกว่า
.
การเป็นนัก(อยาก)เขียนนี่มันต้องอึดน่าดู
อยากเขียนทีเดียวให้ยาวจบไปเลยแบบคนเก่งๆท่านอื่น ก็ไม่สามารถ
แต่ก็ถนัดเขียนทีละท่อน และตัดสลับมุมมองตัวละคร แบบภาพยนตร์
ทำให้บางทีเนื้อเรื่องไม่เดินต่อ แต่เป็นการให้มุมมองของเหตุนั้น ในต่างตัวละครแทน
หวังว่าคงจะไม่ทำให้สับสน (มั้ง)
.
หลายท่านติงมาว่าช่วงนี้เขียนถี่ เขียนบ่อยอ่านไม่ทัน
แต่หากนับจำนวนกับหลายๆท่านที่ดูจะเขียนกันเข้าขั้นมืออาชีพแล้ว
ยังห่างอยู่โข
แต่เข้าใจว่าคงตามอ่านลำบากอยู่พอดู
.
เลยมาทำลิ้งค์ให้ไปอ่านกันได้ตั้งแต่ตอนแรก
หวังว่าคุณจะสนุกไปกับมัน
เรื่องสั้นแรงดาลใจจากเพลง ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ : อพ้าร์ทเม้นท์ คุณป้า
.
o๑ ร่ำลายามหลับไหล
o๒ ดวงตาไร้รอยยิ้ม
o๓ หาย
o๔ สติของสตรีผู้ขลาดเขลา
o๕ หลงไหล
o๖ ข้อความ
o๗ กลัว
o๘ หัวใจพองฟู
o๙ หลบ
o๑o ไม่พร้อม
o๑๑ เพียงครู่หนึ่ง
o๑๒ เคาะ
o๑๓ ความจริง
o๑๔ สุขสม
.
ฝากให้ช่วยวิจารย์กันด้วย มีข้อเสียอย่างไรจะได้นำไปปรับปรุง
เขินวุ้ย
.
.
ไหนๆก็ว่ากันซื่อๆแล้ว
ก็เลยถือโฆษณาเรื่องอื่นๆที่เขียนผ่านมาแล้วให้อ่านกัน
.
ชุดกำแพงลม เรื่องแรกที่เข้ามาเป็นสมาชิกที่นี่ พี่สาวที่น่ารักตั้งชื่อชุดนี้ให้
ชุดเสียงที่ไม่ได้ยิน เรื่องที่สอง หัดเขียนในมุมมองผีขี้เหงา
ชุดตัวคั่นเวลา เรื่องที่สาม หัดเขียนเป็นมุมมองสองตัวละครเรื่องแรก
ชุดดอกหญ้า เรื่องที่ห้า เรื่องยิ้มหวานที่เขียนไปรู้สึกดีๆไป อิอิ
ชุดกรุ่นกลิ่นกาแฟ เรื่องที่หก นำเรื่องใกล้ๆตัวมาคั่ว บด ชง ให้ได้กลิ่นกรุ่นๆ
มีสี่ตอน o๑แจกัน o๒ท่วงทำนอง o๓กาแฟ o๔กรุ่นกลิ่น
.
จริงๆแล้วมี ชุดลายเส้น เป็นเรื่องที่สี่ แต่เขียนไม่จบ (ปนๆอยู่ใน category LINE)
.
.
มีเรื่องสั้นแบบจบในตอนให้อ่านกัน
แต่ ...ขี้เกียจทำลิ้งค์ละ
.
.
.
ฝากช่วยกันเป็นหูเป็นตา
หากมีการพบว่ามีผู้ใดลอกส่วนหนึ่งส่วนใด หรือทั้งหมด
ไปเผยแพร่โดยไม่ได้อ้างอิงถึงที่มา
หรือ โดยที่ไม่ได้รับความเห็นชอบจากเจ้าของ
มีเฮ!
.
.
.
.
วันนึงอยากจะมีหนังสือสักเล่ม ที่เป็นของเรา
หลายๆครั้งที่มีการสัมภาษณ์นักเขียน มักจะมีคำถามที่ว่า
อยากเป็นนักเขียน ต้องทำเช่นไร
.
เป็นนัก(อยาก)เขียน ก็ต้องเขียน
พึ่งจะเข้าใจตอนที่เขียนนี่แหละ
.
.
หลังจากนี้คงหมดมุกไปอีกนาน
แวะไปกินทัมใจก่อน
.
สวัสดี
.
.
