อ่าน  กลับบ้านนอก..จ๊ะ  ตอนแรกกันก่อน

ที่นี่ คือตอนที่สอง จ๊ะ จ๊ะ

ของฝากจากตลาดอัมพวา  ภาพสุดท้าย

.

กลับบ้าน ตื่นเช้าอาบน้ำไปทอดกฐินกัน

.

.

เผลอจากเตียงปั๊บคุณนายก็เข้ามายึดทันที

.

ทอดกฐินที่นี่ จะมีประเพณีอีกอย่างคือ แต่ละบ้านแต่ละร้านที่ใคร่อยากทำทาน

ก็มาเปิดร้านแจกจ่ายอาหารได้ตามชอบใจ  กินได้ทุกโต๊ะ มีทั้งของคาวหวาน

โฮ้... คนจะเยอะไปไหน อิ่มคน

ทอดกฐินเสร็จ  ไปต่อ

.

เจอสาวขาวอวบ

ไปบ้านแมวไทยต่อ ทางไปวัดบางกุ้ง มีป้ายอยู่หลืบๆให้เลี้ยวเข้าไป

.

เดี๋ยวไม่รู้ว่าเป็นแม่แมวย่ะ

.

วัดต่อมาเป็นวัดที่มีโบสถ์เป็นไม้สักทอง

ภายนอกเป็นงานปูนปั้นแบบช่างเมืองเพชรบุรี

.

ภายในก็งานช่างเพชรบุรีอีกเหมือนกัน ฮ่าๆๆ

ช่างไม้มาเล่าให้ฟังด้วยตัวเอง

งานฝังไม้สองสี  มีไม้สักจะให้สีเข้ม กับไม้โมกมัน จะให้สีอ่อน

เท่ากับช่างต้องทำงานสองรอบ แกะไม้สักออก แล้วเอาไม้โมกมันฝังเข้าไป

.

ช่างแอบเล่าให้ฟังว่า  ตอนนี้หาคนเรียนวิชาต่อจากเขาแทบไม่มี

ลำพังพยายามสอนลูกของตัวเอง เขายังไม่ยอมรับวิชาเลย

แล้วต่อไปจะมีใครทำเป็นหละเนี่ย

.

.

ส่วนงานแกะสลักแบบนูน เป็นช่างอีกท่านหนึ่ง

.

.

 มาถึงวัดบางกุ้ง วัดในตำนานว่าพระเจ้าตากสินฯ เคยมาตั้งทัพที่นี่

พระอุโบสถ ถูกล้อมรอบด้วยต้นโพธิ์ขนาดยักษ์

ดูขลังมาก

.

กลับมาที่วัดภุมรินกุฎีทองอีกที ว่าจะจอดรถ รอเรือ ลอลิง (พอแว้วว..) ข้ามไปอุทยาน ร.๒

(อุทยาน ร.๒ อยู่ใกล้ตลาดอัมพวาเลย  เดินก็ถึง แต่วันก่อน ไม่ได้เผื่อเวลา)

ปรากฎว่า  เรือข้ามฟากจะเริ่มมีตอนสี่โมงเย็น เรามาถึงกันตอนบ่ายสอง โอ้

.

ทำให้ได้แวะขึ้นไปกุฏีทอง ของวัดนี้

กุฎีทอง ก็คือ กุฏิไม้สักทองทั้งหลัง ประวัติยาวนานมาก

ถ่ายรูปมาน้อย เพราะขนลุกเกินไป

.

เจ้าถิ่นขวางอยู่สอง

นี่อีก

.

.

เลยต้องขับรถไปจอดที่หน้าอุทยานด้วยความฉุกละหุก

ถึงแล้วว

.

นี่เรือนของ ร.๒ ปิดซ่อมแซม  อดเข้าไป (แต่ก็เคยเข้าเมื่อตอนเด็กๆ นานมากโขแล้ว)

.

มาโฉบอาคารใหม่ทำเลียนแบบเรือนไทยทุกระเบียดนิ้ว 

แต่วัสดุ เป็นปูน และกระเบื้องสมัยใหม่

.

ชอบอ่างบัวดินเผาแบบนี้จัง

แพงดี !

.

และ แวะเติมพลังด้วยก๋วยเตี๋ยวเรือขนานแท้ นั่งกินริมแม่น้ำแม่กลองมันเลย

(วัดภุมรินฯ อยู่ฝั่งตรงข้ามที่นี่พอดีเป๊ะ)

.

ขับรถกลับบ้านที่ กทม. ด้วยประการ ล ชนี้

เชิด...

.

.

.

จาก  ที่ใดสักแห่ง

รู้ไหม ทำไมเพลงที่คุณกำลังฟังอยู่นี้ จึงมีความหมาย มากกว่าแค่มีคำว่าแม่กลองในเพลง

มันมีความหมายให้ระลึกถึงคุณตาคุณยายได้เสมอ

หากฟังเนื้อหาของเพลงแล้ว

เพลงนี้เป็นการฝากคำคิดถึงจากหนุ่มทหารเรือ ถึงสาวคนรักที่อยู่แม่กลอง

.

คุณตา เคยเป็นทหารเรือบนเรือรบที่ประจำที่ป้อมพระจุลฯ ดังเช่นในเพลง

คุณยาย เป็นสาวแม่กลอง

.

แม่ได้ยินเพลงนี้ทีไรก็น้ำตาซึมทุกครั้ง

.

นี่ถ้าท่านทั้งสองยังอยู่  ได้เห็นแม่กลองมีคนมาท่องเที่ยวมากมาย

คงดีจะดีใจ ที่มีคนเห็นคุณค่าจังหวัดเล็กๆ อยู่กันแบบบ้านๆ กลับมามีชีวิตชีวาได้ขนาดนี้

.

มายิ้มส่งไปให้ท่านด้วยกันนะ

.

.

.

ปล. รูปไม่ชัด ถ่ายไม่ดีแต่อยากเล่า ให้อภัยด้วย T T

.