ภาพยนตร์เพลงที่มีไอเดียแจ๋ว นำเพลงของสี่เต่าทองมาร้อยเรียง

ให้ไหลไปตามเนื้อเรื่อง 

.

ร่ายร้องบทเพลงขับขานแห่งสี่เต่าทองในแบบฉบับการตีความใหม่ 

มีงานภาพที่สวยงาม หาตัวจับยาก 

เสียตรงที่ว่า รอยต่อของแต่ละเพลง แต่ละเหตุการณ์ไม่เนียนพอ

ทำให้เหมือนนำมิวสิควีดีโอ มาต่อกันเป็นเนื้อเรื่อง

หากแต่บางจุดก็ลงตัวกับเนื้อเรื่องดีเหลือเกิน

.

หนังดี หนังดี กูชอบ นั่งดูจน end credit ขึ้น แม้ end credit ยังสวย

.

พระ นาง สวยงามราวภาพวาด แสดงได้ดี ทำให้เชื่อได้

นักแสดงประกอบหลายคน  ที่จู่ๆก็โผล่เข้ามา แล้วหายไปทำให้งงที่มาที่ไป

แต่เสียงไพเราะ เพลงมีเสน่ห์เอามากๆ ตรึงให้เราอยากดูเธอมาแสดงอีกร่ำไป

.

นั่งดูจนเขาเริ่มเปิดไฟไล่ละ  บิดขี้เกียจหน่อยละกัน

.

หลายฉากที่มีการเตรียมการ การซักซ้อมการแสดงไว้อย่างดี

งานฉาก  งานโปรดัคชั่นอลังการ

ทำให้ฉากนั้นๆ พรักพร้อม สวยงาม เท่ห์ ลงตัว

.

โน้มตัวไปเบาะหน้า หันซ้ายที  กำลังจะหันขวา โอ้ะ!

คุ้นๆนะ 

.

ที่ชอบมากอย่างหนึ่ง ด้วยความที่หลายฉากใช้เพลงเป็นไดอะลอค

เขาเลยแปลเนื้อเพลงของวงสี่เต่าทอง ที่ฟังมาตั้งแต่เด็กให้ได้เข้าใจมันเสียที

จะได้รู้เสียทีเพลงที่แม่เปิดบ่อยๆ จนติดหูมันมีเนื้อหาเช่นไร

ฝากให้ไปดูกัน across the universe

.

เอ๋า...  คุณแฟนเก่า มากะคนรักของคุณ โอ้ shit!

โลกชอบเล่นตลกกะกูเรื่อยเปื่อย

.

แต่กูไม่ขำ

.

ไม่ขำ

ya ma ha

อย่ามาฮา

.

.

.

ให้มันเป็นไป  let's it be

ช่างแม่ง  wisper words the wisdom

.

ช่างให้ได้สิวะมึงอะ   let's it be.  Don't forget it!!!

.

.