ฉันหลงรักในซุ่มเสียงเงียบ

ไม่อยากได้ยินเสียงอื่นใด

.

นอกจากเสียงกังวาลเสียงนั้น

ที่มันเปล่งออกมาจากเธอ

.

เอื้อนเอ่ยมาเพียงหนึ่ง

ฉันจักรับฟังมันด้วยจิต และประสาทสัมผัสทั้งหมดที่มี

.

ขอเพียงเธอมองฉันด้วยหัวใจ

ฉันจักฟังเธอด้วยกาย และชีวิต

.

.

.

.

.
ผมได้ยินเสียงจากเธอ ทั้งๆที่ไม่เคยได้ยินเสียงใดๆในชีวิต

เธอพร่ำบอกผมผ่านแววตา หากแต่ผมได้ยินเสียงนั้น

เสียงที่เปล่งออกมาจากเธอ

มันสั่นสะเทือนการรับรู้ด้วยกาย

เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยิน

.

.

.

.

ฉันไม่แน่ใจว่า ที่ฉันไม่ได้ยินสิ่งใด

มันเป็นเพราะฉันไร้ซึ่งความสามารถที่จะได้ยิน

หรือเพราะฉันเลือก

เลือกที่จะฟังในสิ่งที่ฉันอยากฟัง

และฉันยังไม่เจอสักที

.

หากแต่ ฉันได้ยินจากเธอ

.

ฉันคงเลือกแล้วที่จะรับรู้ ถ้อยคำจากเธอ

.

.

.

.

เธอพูดกับผมใช่ไหม?

.

เสียงใสๆ กังวาลนี้

นี่เรียกว่าเสียงเพลงหรือเปล่า

ผมไม่อาจรู้ว่าแบบใดถึงเรียกว่าไพเราะ

หากแต่ผมอยากได้ยินอีกนานๆ

.

คงแบบนี้กระมัง

.

.

.

.

.

ขอบคุณที่ทำให้ผมได้ยิน

.

.

ขอบคุณที่รับฟังฉัน

.

.

.

ขอบคุณทุกเสียงเงียบที่ฉันรัก

.

ได้ยินไหม

.

ยื่นมือมาสิ

.