คุณ

เขียนให้คุณ แต่ไม่อยากให้คุณได้อ่าน

หวังว่านี่จะเขียนถึงคุณเป็นครั้งสุดท้าย (หวังว่า)

หลังจากที่เราได้ไปบังเอิญเจอกันในโรงหนังคราวนั้น

มันช่างเป็นความบังเอิญที่ขำไม่ออก

เพื่อนก็คงงงว่าทำไมไอ้นี่มันพารานอยด์นัก

มันเป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่า   ยังไงก็ตามแต่

ก็ยังไม่สามารถเป็นเพื่อนกับคุณได้ และยังเจ็บเสมอที่เจอคุณ

คงไม่พยายามลืมคุณอีกต่อไปแล้ว

เปลี่ยนมาสนุกกับเรื่องของคุณแทน

มาเรียนรู้ความ เจ็บปวดจากเรื่องของคุณแทน

และหากว่าใครหลายๆคนบอกว่าสี่ปีนี่ ถ้าลืมไม่ได้ให้มีใหม่เดี๋ยวก็หาย

ตอนนี้ก็กำลังพิสูจน์คำบอกเล่ีาที่ว่านั่นอยู่เหมือนกัน

ปล. ฟังเพลง ความจริงในใจ แล้วจี๊ด

.

.

อุดมการ (เขียนถูกหรือเปล่า?)

เพื่อนหลายคนมุ่งหวังจะสร้างสรรค์ผลงานดีๆ เสมอมา

แต่ในที่สุดก็พบว่าก็ต้องกินต้องใช้เหมือนกัน

อื้มม ....  กูไม่ได้หวังสร้างงานดีอะไรหนักหนา

แต่เดี๋ยวตามไปแล้วกันนะ ฮ่าฮ่า

.

.

บ่น

เอนทรี่นี้เป็นเอนทรี่บ่น

อ่านแล้วไม่ตลกและไม่พยายามตลก อนุญาตให้ ฮิ้ววว ได้

แต่จะฮิ้ววว ทำไม?

.

.

คุณ (อีกคน)

รหัส หอยหลอด + เจ้าจ๋อ = เสือ 

ไม่ว่าคุณจะเข้ามาในชีวิต  ทำไมไม่รู้

แต่มันก็ทำให้ยิ้มได้ 

และไม่ว่าตอนนี้จะเป็น พี่น้อง เพื่อน คนรู้จัก หรืออะไรก็ตาม

ขอบคุณที่ทำให้รอยยิ้มในแววตากลับมาอีกครั้ง

เวลาคุณลงจากรถไปแม่งเหงาหวะ

คงไม่ได้เจอกันอีกนาน

ไว้เจอกันใหม่

ปล. เขียนให้คุณ แต่ไม่อยากให้คุณได้อ่าน

ปล.2  รู้จักมั้ย เพลงความจริงในใจ ?

.

. 

ไปหาฟังเอาเองนะ

.

แพนด้า

.